بیشتر اختلالات روان پزشکی موروثی هستند

به گزارش نوای پرنده پارسی، مطالعات نوروژنتیک در روان پزشکی به فهم عملکرد مغز، شکل گیری رفتارها و بروز آسیب شناسی اختلالات روان پزشکی کمک زیادی کرده است. هدف از این دسته مطالعات، یافتن علت اختلالات روان پزشکی، روشمند کردن و شخصی کردن درمان ها برای هر فرد و به عبارت دیگر، هدف نوروژنتیک در روان پزشکی، تبدیل اختلالات روان پزشکی به نظامی مبتنی بر علوم اعصاب است.

بیشتر اختلالات روان پزشکی موروثی هستند

کتاب نوروژنتیک در اختلالات ذهن تألیف علی بزرگمهر و ستار نوروزی افق زیرنظر دکتر محمد قدیری وصفی؛ عضو هیأت علمی گروه روان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی ایران، در هفت فصل سلول، ژن و رفتار، تشخیص در روان پزشکی، ژنتیک جمعیت و اپیدمیولوژی ژنی در روان پزشکی، تجزیه و تحلیل پیوستگی ژنتیکی اختلالات روان پزشکی و کارکرد ژنوم را مورد بررسی قرار می دهد.

به طور خلاصه مخاطب در این کتاب می تواند با چگونگی یکپارچه سازی دانش تعامل ژن و محیط، نقش مطالعات حیوانی و اپی ژنتیک در کشف رمز مکانیسم های مولکولی و مسیرهای نورونی آشنا شده و فهم بهتری از تعامل محیط با ژنوم به دست آورد و برونداد نهایی این مکانیسم پیچیده که به رفتار، ساختار مغز و روان -آسیب شناسی آن ختم می گردد را مشاهده کند.

هنوز ژن خاصی برای اختلالات روان پزشکی معرفی نشده است

نوروژنتیک با یکپارچه سازی علوم ژنتیک، علوم اعصاب، روان شناسی و روان پزشکی، سعی دارد تا چندشکلی های ژنتیک را به بیان پروتئین ها و یا کارکرد و ساختار مغز، کارکرد و ارتباطات درونی مغز و در نهایت رفتار و یا روان -آسیب شناسی مرتبط کند. بیشتر اختلالات روان پزشکی مانند اسکیزوفرنی، اختلال دوقطبی و اوتیسم، موروثی می باشند و بودن یک عضو مبتلا در یک خانواده، عامل خطری برای دیگر اعضا محسوب می گردد. اگرچه هنوز هیچ ژن خاصی برای اختلالات روان پزشکی معرفی نشده است، ولی تا به امروز چندین عامل خطر ژنتیکی و اندوفنوتیپی مطرح شده است. اندوفنوتیپ ها در میانه طیف از ژن تا بیماری قرار گرفته اند و مسیری برای شناسایی زیست شناسی بیماری های روان پزشکی محسوب می گردد.

ارتباط خطر عود بیماری با درجه خویشاوندی

اگر عوامل ژنتیکی در انتقال بیماری نقش داشته باشند، پس احتمال ابتلای خویشاوندان فرد مبتلا باید بالاتر از افراد دیگر باشد. با این حال، خویشاوندانی که ژن های مشابهی دارند، معمولا محیط زندگی عمومی مشترکی نیز دارند و تجمع یک بیماری در یک خانواده، لزوما به معنی وجود مکانیسم های ژنتیکی برای انتقال بیماری نمی باشد؛ فرهنگ، محیط خانواده و حتی عوامل بیماری زا می توانند در ایجاد بیماری در افراد یک خانواده نقش داشته باشند. مطالعات خانواده ها برای اختلالات ذهنی و سایر اختلالات، معمولا با انتخاب فرد بیمار از مراکز درمانی آغاز می گردد. خویشاوندان در دسترس فرد مذکور نیز توسط ابزارهای مناسب مورد ارزیابی قرار می گیرند. انتظار می رود خطر عود با افزایش درجه خویشاوندی با فرد مبتلا، افزایش یابد. نزدیک ترین افراد به یکدیگر از لحاظ خویشاوندی، دوقلوهای تک تخمکی هستند (خویشاوندان درجه صفر) که از نظر ژنتیکی، 100 درصد با یکدیگر مشابه اند. خواهر و برادرهای تنی (ازجمله دوقلوهای دو تخمکی) و والدین و فرزندان آن ها، خویشاوندان درجه یک به حساب می آیند و تقریبا 50 درصد ماده ژنتیکی آن ها با یکدیگر مشابه می باشد.

نخستین کتاب نوروژنتیک در اختلالات ذهن در 200 صفحه با شمارگان 2400 نسخه به بهای 31 هزار تومان از سوی انتشارات دانش پژوهان راهی بازار نشر شده است.

منبع: ایبنا - خبرگزاری کتاب ایران
انتشار: 5 تیر 1399 بروزرسانی: 5 تیر 1399 گردآورنده: pbmusic.ir شناسه مطلب: 4459

به "بیشتر اختلالات روان پزشکی موروثی هستند" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "بیشتر اختلالات روان پزشکی موروثی هستند"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید